உளவியலின் வரலாற்றுப் பின்னணி
உளவியல் என்பது பல நூற்றாண்டுகளாக மனிதர்களின் கவனத்தை ஈர்த்த ஒரு முக்கியமான அறிவியல் துறையாகும். குறிப்பாக இலங்கையில் கடந்த அறுபது ஆண்டுகளாக “உளவியல்” என்ற சொல் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றது. உளவியலின் ஆரம்ப வளர்ச்சி கிரேக்க நாகரிக காலத்திலிருந்தே தொடங்கியது. மெய்யியல், உடற்கூற்றியல், இயற்பியல், மருத்துவவியல் போன்ற பல துறைகளின் வளர்ச்சியுடன் இணைந்து உளவியல் இன்று தனித்துவமான அறிவியலாக உருவெடுத்துள்ளது.
வரலாறு முழுவதும் மனிதர்கள் மனநிலை, உணர்ச்சி மற்றும் நடத்தைக் கோளாறுகளுடன் தொடர்புபட்டு வாழ்ந்துள்ளனர். இதனால் மனித மனம் மற்றும் நடத்தை பற்றிய ஆய்வுகள் பல்வேறு சிந்தனையாளர்களால் மேற்கொள்ளப்பட்டன. குறிப்பாக கிரேக்க மெய்யியலாளர்களான ஹிப்போக்ரட்டீஸ், பிளேட்டோ மற்றும் அரிஸ்டோட்டில் ஆகியோரின் கருத்துக்கள் உளவியலின் ஆரம்ப அடித்தளமாகக் கருதப்படுகின்றன.
( Hippocrates ) ஹிப்போக்ரட்டீஸின் பங்களிப்பு
கிரேக்க மருத்துவரான ஹிப்போக்ரட்டீஸ் தற்கால மருத்துவ உளவியலின் முன்னோடிகளில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார். மனித உடலுக்கும் உள்ளத்துக்கும் இடையே நெருங்கிய தொடர்பு இருப்பதை அவர் வலியுறுத்தினார். மனநிலையும் உடல்நிலையும் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புடையவை என்ற அவரது கருத்துக்கள் பின்னாளில் உளவியல் வளர்ச்சிக்கு அடிப்படையாக அமைந்தன.
( Plato's ) பிளேட்டோவின் கருத்துக்கள்
பிளேட்டோ “கருத்துக்களின் உலகம்” (World of Ideas) என்ற கோட்பாட்டை முன்வைத்தார். அவரது கருத்துப்படி மனித ஆன்மா தெய்வீக உலகிலிருந்து வந்து மனித உடலில் தற்காலிகமாக தங்குகின்றது. மனிதன் மரணமடையும் போது ஆன்மா மீண்டும் அந்த உலகத்திற்குச் செல்கின்றது என அவர் விளக்கினார். இந்தக் கருத்துக்கள் உளவியலை “ஆன்மா குறித்த அறிவியல்” என்ற நிலைக்கு கொண்டு சென்றன. அதனால் ஆரம்பகால உளவியல் ஆன்மா மற்றும் மனித உள்ளம் பற்றிய ஆய்வாகவே கருதப்பட்டது.
( Aristotle ) அரிஸ்டோட்டிலின் கருத்துக்கள்
அரிஸ்டோட்டில், “உடலின் செயற்பாடே உள்ளம்” எனக் குறிப்பிட்டார். மனிதனின் அறிவு, அனுபவம் மற்றும் நடத்தைகளைப் புரிந்து கொள்ள உடலின் செயற்பாடுகளை ஆராய வேண்டும் என்றார். மனித நடத்தை அறிவியல் அடிப்படையில் ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை உருவாக்கியதால், அரிஸ்டோட்டிலின் கருத்துக்கள் உளவியல் அறிவியலாக வளர்வதற்கு முக்கிய காரணமாக அமைந்தன.
( Deckard's ) டேக்கார்ட்டின் பங்களிப்பு
கிரேக்க சிந்தனையாளர்களுக்குப் பின்னர் கத்தோலிக்க மற்றும் இஸ்லாமிய மெய்யியலாளர்களும் உளவியல் வளர்ச்சியில் பங்காற்றினர். அதில் குறிப்பிடத்தக்கவர் ரெனே டேக்கார்ட் ஆவார். அவர் மனித உடலை ஒரு சிக்கலான இயந்திரமாகக் கருதினார். ஒலி, ஒளி போன்ற வெளிப்புற தூண்டுதல்களுக்கு உடல் இயந்திரவியல் முறையில் பதிலளிக்கின்றது என்றார். அதே நேரத்தில் மனிதனுக்கு ஆன்மா உண்டு என்றும், அது உடலுடன் தொடர்புடையதாகும் என்றும் கூறினார். டேக்கார்ட்டின் இந்தக் கருத்துக்கள் நவீன உளவியல் வளர்ச்சியில் முக்கிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.
“Psychology” என்ற சொல்லின் பொருள்
“Psychology” என்ற ஆங்கிலச் சொல் இரண்டு கிரேக்க சொற்களிலிருந்து உருவானது: Psyche – ஆன்மா / உயிர் (Soul) & Logos – ஆய்வு (Study), எனவே “Psychology” என்பது “ஆன்மாவைப் பற்றிய ஆய்வு” எனப் பொருள்படும்.
சமூக உளவியல் என்றால் என்ன?
சமூக உளவியல் என்பது சமூகத்தில் வாழும் மனிதனின் நடத்தையையும், அவனைச் சுற்றியுள்ள சமூகச் சூழல் அவனை எவ்வாறு பாதிக்கின்றது என்பதையும் ஆராயும் அறிவியல் துறையாகும். மனிதன் பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை சமூகத்தோடு இணைந்து வாழ்கிறான். குடும்பம், நண்பர்கள், ஆசிரியர்கள், அண்டை அயலார், ஊடகங்கள், பண்பாடு, மதம், சமூகம் போன்ற அனைத்தும் மனிதனின் சிந்தனை, உணர்வு மற்றும் நடத்தையை பாதிக்கின்றன.
சமூக சூழலின் தாக்கம்
ஒரு குழந்தை பிறக்கும் தருணத்திலிருந்தே பிறரை சார்ந்தே வாழ்கின்றது. தாயின் அன்பு, குடும்பத்தின் பாதுகாப்பு, சமூகத்தின் வழிகாட்டுதல் ஆகியவற்றின் மூலம் அது வளர்கிறது. வளர்ச்சியுடன் குழந்தையின் சமூக வட்டமும் விரிவடைகிறது.
பின்னர் நண்பர்கள், ஆசிரியர்கள், வாழ்க்கைத்துணை, குழந்தைகள், சமூக உறவுகள் ஆகியவை மனிதனின் வாழ்க்கையில் இணைகின்றன. இதன் மூலம் அவன் நேரடி மற்றும் மறைமுகமான சமூகத் தொடர்புகளை உருவாக்குகிறான். செய்தித்தாள்கள், தொலைக்காட்சி, திரைப்படங்கள், இலக்கியம், கலை போன்றவை மனிதனின் சிந்தனையையும் மனப்பாங்கையும் பாதிக்கின்றன. இத்தகைய தாக்கங்களின் தொகுப்பே “பண்பாட்டுச் சூழல்” எனப்படுகிறது.
சமூக ஊடாட்டமும் மனித நடத்தையும்
மனித வாழ்க்கை முழுவதும் சமூக ஊடாட்டத்தின் அடிப்படையில் இயங்குகின்றது. மனிதன் தனது உணர்வுகள், எண்ணங்கள் மற்றும் தேவைகளை பிறருடன் பகிர்ந்து கொள்கிறான். பிறரின் அங்கீகாரம் மற்றும் கவனம் பெற வேண்டும் என்ற எண்ணம் மனித நடத்தையின் முக்கிய அம்சமாகும். மனிதனின் நம்பிக்கைகள், விருப்பங்கள், மதிப்பீடுகள் மற்றும் முடிவுகள் அனைத்தும் சமூகச் சூழலால் பாதிக்கப்படுகின்றன. ஒருவரின் “தான்” என்ற எண்ணமே சமூகத்தின் உருவாக்கமாகும்.
ஆளுமை மற்றும் சமூகத்தின் தாக்கம்
ஒருவரின் ஆளுமை, அவர் வளர்க்கப்பட்ட சூழல் மற்றும் அவர் பின்பற்றும் முன்மாதிரிகளால் உருவாகின்றது. பிறர் தன்னை எவ்வாறு பார்க்கின்றனர் என்பதன் அடிப்படையிலேயே ஒருவர் தன்னைப் பற்றிய கருத்தை உருவாக்கிக் கொள்கிறார். அதேபோல் குடும்பம், சமூகம், மதம், நாடு ஆகியவை ஒருவரின் நடத்தையை கட்டுப்படுத்துகின்றன. சமூக விதிமுறைகள், பொதுமக்கள் கருத்து மற்றும் பிரச்சாரம் போன்றவை மனித நடத்தையை வடிவமைக்கின்றன.
சமூக உளவியலின் வரையறை
சமூக உளவியல் என்பது சமூகச் சூழலில் தனிமனித நடத்தையின் தன்மையையும் அதன் காரணங்களையும் ஆராயும் அறிவியல் துறையாகும்.
Gimball Young என்பவரின் வரையறைப்படி:
“தனிமனிதர்களுக்கிடையிலான ஊடாட்டத்தையும், அதன் மூலம் உருவாகும் சிந்தனைகள், உணர்வுகள் மற்றும் பழக்கங்களைப் பற்றிய ஆய்வே சமூக உளவியல் ஆகும்.
சமூக உளவியலின் வரலாறு
சமூக உளவியல் தனித்த அறிவியலாக உருவெடுத்த காலத்தைத் துல்லியமாகக் குறிப்பிடுவது கடினம். இருப்பினும் 1908 முதல் 1924 வரை சமூக உளவியல் தனித்துறையாக வளர்ச்சி பெற்றதாகக் கருதப்படுகிறது.
- 1908 ஆம் ஆண்டு William McDougall எழுதிய “Social Psychology” என்ற நூல் சமூக உளவியலின் ஆரம்பகால முக்கிய நூலாகும். மனித நடத்தைகள் இயல்புணர்ச்சிகளால் உருவாகின்றன என்று அவர் கூறினார். பின்னர் இந்தக் கருத்தை நவீன உளவியலாளர்கள் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.
- 1924 ஆம் ஆண்டு F. H. Allport சமூக உளவியல் குறித்த புதிய அணுகுமுறைகளை முன்வைத்தார். அதன் பின்னர் சமூக உளவியல் வேகமாக வளர்ச்சி பெற்றது.
- முக்கியமாக Muzafer Sherif மற்றும் Kurt Lewin ஆகியோரின் ஆய்வுகள் சமூக உளவியலின் வளர்ச்சியில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்புகளைச் செய்தன.
முடிவுரை
உளவியல் என்பது மனித மனம், உணர்வு மற்றும் நடத்தையை ஆராயும் பரந்த அறிவியல் துறையாகும். அதன் வளர்ச்சி கிரேக்க மெய்யியலிலிருந்து தொடங்கி இன்று நவீன அறிவியல் நிலையை அடைந்துள்ளது. சமூக உளவியல் மனிதன் சமூகத்தில் எவ்வாறு சிந்திக்கிறான், உணர்கிறான் மற்றும் நடக்கிறான் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றது. மனிதனின் ஆளுமை, நடத்தைகள் மற்றும் சமூக உறவுகளை விளக்குவதில் சமூக உளவியல் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.
